Quick Access


Bu Dergi DOI ve Crosscheck üyesidir


ENGELLİ BİREY VE AİLESİNİN SİNEMADA TEMSİLİNİN TOPLUMSAL CİNSİYET TEMELİNDE ANALİZİ
(ANALYSIS OF THE REPRESENTATION OF DISABLED INDIVIDUALS AND THEIR FAMILIES IN CINEMA ON THE BASIS OF SOCIAL GENDER )

Author : Kübra Küçükşen    
Type :
Printing Year : 2020
Number : 15
Page : 92-101
    


Summary

Anne baba olarak engelli bir çocuğa sahip olmak ebeveynlerin başta iş hayatı olmak üzere gündelik yaşamın her alanında, rol paylaşımlarını, yaşam kalitesini, sosyal yaşamlarını, evlilik ve aile ile ilgili tüm süreçleri değişim ve dönüşüme uğratmaktadır. Toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında toplumda kabul gören anlayış “kadının asli görevinin annelik olduğu”yaratılış olarak bakım ve hizmet vermenin doğasına uygun olduğudur. Engelli bireylerle ilgili yapılan çalışmalar engelli çocuğa sahip ailelerde, sorumluluk bakım ve hizmetlerin anneler üzerinde yoğunlaştığını göstermektedir. Bu çalışmada, engelli ailelerinde anne baba rol ve tutumlarının sinemada temsiliyetinin ana karakterleri engelli iki film üzerinden toplumsal cinsiyet rolleri bağlamında araştırılması amaçlanmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örneklem yöntemiyle seçilen “Tamam mıyız?” ve “Benim Dünyam” adlı filmler sosyolojik çözümleme ve eleştirel söylem analizi ile tahlil edilmiştir. Bu çalışmada ana karakterin “çoklu engelli” olması ve sosyo ekonomik statü farklılığı ölçüt olarak belirlenmiştir. Tamam mıyız? filminin ana karakteri (İhsan)kolları ve bacakları olmayan bir engelli iken, Benim Dünyam filminin ana karakteri (Ela) görme, işitme ve konuşma engellidir. Çalışmanın bulgularına göre geleneksel toplumsal cinsiyet rolleri normlarına uygun olarak her iki filmde engelli karakterlerin anneleri duygusal, merhametli, engelli çocuğu için hiçbir fedakârlıktan kaçınmayan ve bakımını tek başına üstlenen anne rolünde temsil edilirken, baba karakteri daha katı, daha az duygusal hatta engelli çocuğunu “kabullenememe” aşamasını geçememiş bireyler olarak temsil edilmektedir. Çalışmada incelenen örneklemden hareketle Türk sinemasının engelli bakımında sorumluluk ve görev paylaşımının kadınların dezavantajına olan durumların toplumda olduğu gibi yansıtıldığı, bu konuda topluma olumlu mesaj verecek içerik üretemediği görülmektedir. Sinemanın engelli bireyin sorumluluğu ve bakımı ile ilgili olarak anne kadar babanın da sorumluluk üstleneceği, yerleşmiş kalıp yargıları dönüştürmeye yönelik olumlu rol modellerini izleyiciye sunması gerekmektedir.



Keywords
Engellilik, sinema, engelli ailesi, toplumsal cinsiyet

Abstract

As parents, having a disabled child changes and transforms all processes regarding the family, together with their role shares, quality of life, social life, and marriage in all areas of everyday life, especially in the work life of parents. In the context of gender roles, the understanding accepted in society is that “Woman’s primary duty is motherhood”, and woman is in line with the nature of care and service in creation. Studies conducted on individuals with disabilities show that care and services are focused on mothers in families who have children with disabilities. In the present study, the purpose was to investigate the main characters of the representation of parents and attitudes of families who have individuals with disabilities in the context of gender roles through two films that had individuals with disabilities as the main characters. The films called “Are we all right?” (“Tamam mıyız?”) and “My World” (“Benim Dünyam”), which were selected with the Criterion Sampling Method from purposeful sampling methods, were analyzed with sociological analysis and critical discourse analysis methods. In this study, the main character’s being “multi-disabled” and socio economic status differences were determined as the criteria. The main character of the film (Ihsan) is a handicapped person with no arms and legs in the film “Are we all right?”, and the main character of the film “My World” (Ela) is visually, hearing and speech impaired. According to the findings of the present study, mothers of disabled characters are represented in both films in line with traditional gender role norms as emotional and compassionate mothers who do not refrain from any sacrifice for their disabled children, and who take care of them alone, while the father character is represented as cold-hearted individuals with less emotions and even who have not been able to “accept” their disabled child. Based on the sampling examined in the present study, it was observed that the disadvantaged conditions and responsibility and duty sharing of women in the care of the disabled was reflected in Turkish cinema as in society, and Turkish cinema cannot produce content that will convey a positive message to the community on this issue. Cinema should present positive role models to viewers regarding the responsibility and care of the disabled individuals, which the father will also take responsibility as well as the mother, and to convert the long-settled judgments.



Keywords
Disability, cinema, disabled family, gender.

Advanced Search


Announcements


    Ekim Sayısı

    Değerli Bilim İnsanları! Dergimizin Ekim sayısına makale yükleyebilirsiniz.



Address :Göztepe Mah., Beykoz, Istanbul/TURKEY
Telephone :+90 551 621 70 76 (Turkey) Fax :+90 216 606 32 75
Email :editor@euroasiajournal.com

Web Yazılım & Programlama Han Yazılım Bilişim Hizmetleri